Zomerkamp 1999

Na een, door enige tegenslag, langere reis dan gepland, kwamen wij op zaterdag 7 augustus aan in het 'summercamp Tibiscus'. Daar werden we, hoewel het al bijna nacht was, vriendelijk onthaald met thee en brood. Ons tentje konden we gelijk betrekken en dat deden we graag.
Toen we de volgende dag op roemeense wijze gewekt werden, zagen we voor het eerst het kamp bij daglicht. En dat was mooi; we zouden het zo in willen ruilen voor het uitzicht vanuit onze studentenkamertjes. Groene bergen, blauwe luchten, veel ruimte en met name rust.

Op zondag bezochten we een orthodoxe kerk in het dorpje in de buurt. Tussen de autochtonen val je ontzettend op. Het was erg warm (± 40 °C), wat onze produktiviteit niet zo ten goede kwam, een echte rustdag.
De eerste workshop werd gehouden door Jaap Cordia over mensenrechten. De roemeense studenten waren vooral geïnteresseerd in de rechten van het kind en de vrouw, waar we dan ook verder over discussieerden. Wat ons opviel was dat de roemenen voor sommige problemen (in dit geval kindermisbruik) van ons een soort oplossing verwachtten, terwijl wij die net zo min konden geven.
De rest van de week zijn er nog meer workshops gehouden o.a. over vrije markt economie, duurzame ontwikkeling en culturele verschillen. We leerden veel van elkaar.

's Avonds na het eten, bij het kampvuur, hielden we bijbelstudies. Soms was de taal een barrière, maar er waren gelukkig mensen die konden tolken. En men was geïnteresseerd in wat er aangeboden werd! Een van de roemeense jongens, Cristi, vroeg aan het eind van het kamp om een bijbel.

Verder was het voor ons tevens echt vakantie. We zijn met de bus (een avontuur op zich) naar een plaats gegaan waar we de eclips goed konden zien. Dat was heel indrukwekkend. Het werd koud, regenachtig , winderig en donker. Precies op het hoogtepunt trokken de wolken rond de zon weg en konden we het prima zien. Een fantastische ervaring.
Ook hebben we een lange wandeltocht gemaakt naar een meer en een waterval. Een soort survival of the fittest, maar zeer de moeite waard.

In het kamp zelf leefden we tamelijk primitief; we wasten ons in de beek, dronken uit een bron, de WC was een gat in de grond met een sfeervol blauw zeiltje eromheen.
Van een bezoek aan Roemenië krijg je wel een beter beeld van wat echt belangrijk is. Je leert weer te relativeren en dankbaar te zijn voor wat je hebt, het leven in luxe is zo betrekkelijk.
We hebben een bijzonder geslaagde tijd gehad!

Miriam Bos & Susanne Parren